Het is toeval dat ik dit verhaal schrijf op de verjaardag van Opa Stam. Maar het verhaal gaat wel over Opa's.

Sanne haar eerste woordje was "ijs". Lotte kon al heel snel "Opa" zeggen. Ze zei, en zegt het nog steeds, op een hele leuke manier. Ze tuit haar lippen voor de "O" en zegt dan "Opa" waarbij de toonhoogte van de "a" omhoog gaat. Heel leuk, maar moeilijk te omschrijven.

Inmiddels weet ze wel wie Opa is, maar toen ze het net kon zeggen, zei ze het bijna altijd als je haar iets vroeg. En dat leverde leuke gesprekken op;

"Lotte, wie is er een grote pannenkoek?" of "Wie heeft de aller dikste billen van de hele wereld?" of "Wie moet ons meenemen op wintersport?"

en ga zo maar door.