Als ik middagdienst heb gehad en ik kom met de trein thuis dan stap ik om 23:12 uur op de trein op Sloterdijk. Ik ben dan om 23:45 uur in Hoorn en daar staat dan de trein naar Obdam al te wachten.
Als ik helemaal achterin de trein ga zitten dan ben ik het dichtstbij de uitgang van het station in Obdam en ik loop dan in Hoorn ook altijd over het perron, helemaal naar de achterkant van de trein.

Om wat voor reden dan ook besluiten de conducteurs soms dat ik helemaal voorin moet stappen. Ze houden dan een "toegangscontrole" (?!?!?). Ik heb er ook nooit van gehoord en kennelijk is het een stukje eigen initiatief van de conducteurs. Als ik dan voorin instap en ik wil helemaal naar achteren dan moet ik door de hele trein heen lopen. Dat is normaal gesproken geen probleem, maar wel voor iemand die 2,05 m is, zoals ik. Daar zijn de Nederlandse treinen niet echt op gebouwd. Ik loop dan ook het liefst buiten over het perron. 

Ik moest dus voorin in stappen en ik zei tegen de conducteur dat ik achterin de trein wilde zitten. Geen probleem zei de conducteur "dan loop je gewoon door de trein heen!". Toen ik hem vertelde dat ik eigenlijk een beetje te lang ben om door een trein heen te lopen, hoorde ik "Maar dan ga je toch gewoon voorin zitten!"
Ik vertelde het beter uitkwam als ik zo in Obdam uit zou stappen. Een diepe zucht van de conducteur die zei "Wat maakt het nu uit of je hier langs de trein loopt, of straks in Obdam!" Opzich maakt dat ook niets uit, maar de trein staat nu toch nog vijf minuten stil.
"Wat is nou vijf minuten? Altijd maar die gehaaste efficiënte mensen." zei de conducteur. "Ja" zei ik "de NS kijkt inderdaad niet op vijf minuten en effinciëncy!" 

De toon was gezet.

"Die trein is maar 75 meter lang. Je kan er nu langs lopen, maar je hebt kans dat de deur niet opengaat. Het is maar of je het risico wil lopen!"Zei de enigszins geïrriteerde conducteur "Als de deur niet opengaat moet je weer teruglopen". Eerlijkheidshalve moet ik ook zeggen dat ook ik een tikkeltje geïrriteerd begon te raken. Ik zei ook dat het niet aan mij was om door een trein te wandelen, maar dat dat zijn werk was als conducteur. Al met al had ik geen poot om op te staan en ben maar in de trein gestapt en door de trein naar achteren gelopen.

Het zat me niet lekker en in de trein besloot ik dat ik de NS een klacht te schrijven. Gewoon de manier waarop ik te woord werd gestaan stond mij slecht aan. In Obdam aangekomen kon ik wel gewoon achter uit stappen.

Ik zag in een prullenbak, ter hoogte van de laatste treindeur waar ik uitstapte, een kapot gewaaide paraplu en kreeg een idee....... Ik hoorde het fluitje en ik zag dat de deuren zich weer sloten. Op dat moment stak ik de paraplu tussen de deur, die dus niet helemaal dicht kon, met als gevolg dat de trein niet weg kon rijden. De conducteur, die helemaal vooraan stond, zag dit en riep "Hé, laat dat! Haal die eens weg. We kunnen zo niet weg!" Waarop ik terug riep "Haal hem zelf maar weg. De trein is maar 75 meter lang. Prettige avond nog!"

Ik kon een grijns niet onderdrukken en besloot ook om mijn klacht achterwege te laten.