Belgen staan erom bekend dat zij bijzondere benamingen hebben voor bepaalde zaken. Zo noemen zij een centrifuge een droogzwierder en een agenda een zakklapper. Leuk die Belgen, maar wij hebben Sanne.

Sanne zit samen met oma Fort en Sanne heeft het over een 'ik-weet-niet-waar-ik-ben-teller'........ dus..... Waarop oma Fort gelijk zegt "Oh, je bedoelt een boekenlegger."
En dat was nu precies wat Sanne bedoelde, een boekenlegger. Nu vind ik het ook redelijk 'ziek', dat oma gelijk weet waar Sanne het over heeft. Maar we weten wel gelijk waar die 'kronkel' vandaan komt.

Nu had Sanne nog wat. Ze kreeg op school een opdracht. Een paar plaatjes waarbij zij zelf de tekst bij moest verzinnen.

Plaatje 1: Een jongen en een meisje lopen op straat. De jongen heeft een portomonnee in zijn handen.
Tekst: Hoi heb jij gelt? Ja, kiek hep ik van mien moeder gekregen.

Plaatje 2: De jongen laat het geld vallen en er rolt een muntje in de put.
Tekst: O het valt. Ik pak de rest.

Plaatje 3: Het meisje komt aan met een magneet aan een touw en vist het muntje uit de put.
Tekst: O wat handig met een 'metaalpakker'

Dus een ik-weet-niet-waar-ik-ben-teller is een boekenlegger en een metaalpakker' is een magneet.

Dat je het maar weet en onze zuiderburen kunnen nog wat van deze taalvirtuoos leren.